مرکز قلب بیمارستان پاسارگاد؛ طراحی یک زنجیره کامل از تشخیص تا مراقبت

بیماری‌های قلب و عروق به دلیل پیچیدگی فرآیند تشخیص و درمان، نیازمند همکاری نزدیک میان متخصصان، تجهیزات تشخیصی، واحدهای مداخله‌ای، جراحی و مراقبت‌های ویژه هستند.

مرکز قلب و عروق بیمارستان پاسارگاد با همین نگاه طراحی شده است؛ مرکزی که قرار است پس از بهره‌برداری، زنجیره خدمات قلب را از تشخیص اولیه تا درمان و مراقبت پس از آن در یک ساختار هماهنگ ارائه کند.

در بخش تشخیصی، اکوکاردیوگرافی، تست ورزش، هولتر ریتم و فشار خون و سایر خدمات مورد نیاز پیش‌بینی شده است.

در بخش مداخلات قلبی نیز پنج اتاق آنژیوگرافی برای کاتتریزاسیون قلب، آنژیوپلاستی و سایر مداخلات تخصصی در نظر گرفته شده است.

در مرحله جراحی، اتاق عمل قلب باز و اتاق عمل هیبرید پیش‌بینی شده‌اند؛ در حالی که بخش‌های CCU، مراقبت پس از CCU و ICU قلب باز، ادامه زنجیره مراقبت از بیمار را پوشش خواهند داد.

این ساختار نشان می‌دهد که در طراحی مرکز، بیمار از یک بخش به بخش دیگر «منتقل» نمی‌شود، بلکه مسیر درمان او از ابتدا به‌صورت یک فرآیند پیوسته دیده شده است.

به همین دلیل، مرکز قلب و عروق پاسارگاد نمونه‌ای از رویکرد طراحی بیمارستان بر مبنای مسیر درمان بیمار محسوب می‌شود؛ رویکردی که هدف آن کاهش جابه‌جایی، افزایش هماهنگی و ایجاد ارتباط مؤثر میان تیم‌های تخصصی است.

 

بیمارستان پاسارگاد؛ پیوند معماری، کنترل عفونت و فناوری در طراحی بیمارستان آینده

طراحی یک بیمارستان بزرگ، پروژه‌ای چندلایه است که معماری، مهندسی، فرآیند درمان، کنترل عفونت و فناوری اطلاعات را هم‌زمان درگیر می‌کند.

در بیمارستان پاسارگاد، این رویکرد در طراحی بلوک جراحی مرکزی به‌وضوح دیده می‌شود. مجموعه ۲۶ اتاق عمل در سه طبقه سازماندهی شده و هر طبقه بر اساس حوزه‌های تخصصی مشخصی طراحی شده است.

اما سازماندهی فضا تنها یک لایه طراحی است. برای پشتیبانی از این مجموعه، مرکز استریلیزاسیون مرکزی در طبقه منفی یک قرار گرفته و مسیرهای استریل و کثیف به‌صورت مجزا طراحی شده‌اند.

این تفکیک، یکی از عناصر مهم طراحی بیمارستان‌های مدرن است؛ زیرا مسیر حرکت بیمار، کارکنان و تجهیزات باید بدون ایجاد تداخل و با رعایت الزامات کنترل عفونت انجام شود.

در کنار معماری و زیرساخت، فناوری اطلاعات نیز وارد فرآیند جراحی شده است. سامانه ORMS برای مدیریت برنامه اعمال، هماهنگی تیم‌ها، مدیریت ظرفیت و پایش عملکرد اتاق‌های عمل پیش‌بینی شده است.

این رویکرد در مقیاس کل بیمارستان نیز ادامه دارد. بیمارستان پاسارگاد بر اساس مدل مرکز‌محور طراحی شده و ارتباط میان مراکز تخصصی، تصویربرداری، اورژانس، اتاق‌های عمل و مراقبت‌های ویژه در آن مورد توجه قرار گرفته است.

به این ترتیب، معماری بیمارستان پاسارگاد را می‌توان بخشی از یک سیستم بزرگ‌تر دانست؛ سیستمی که در آن فضا، فناوری، فرآیند درمان و ایمنی بیمار برای رسیدن به یک هدف مشترک طراحی شده‌اند.

این همان رویکردی است که می‌تواند بیمارستان پاسارگاد را پس از تکمیل و بهره‌برداری، به یکی از نمونه‌های قابل‌توجه طراحی بیمارستان‌های نسل آینده در کشور تبدیل کند.